Skandal w diecezji warszawsko-praskiej – część IV

Na mój list Ksiądz zareagował w sposób następujący:

> Szanowny Panie,
> Proszę usunąć korespondencję z PUBLICZNEGO WIDOKU.
> Nie piszę e-maili by je publikowano w internecie
> Wszystko nadal jest pod tytułem SKANDAL … i to jeszcze w odcinkach!!!
>
> Zapewnienie, że udzielono im KOMUNII ŚWIĘTEJ mam od KAPŁANA, który to
> uczynił.
>
> Podawanie CZĘŚCI PRAWDY jest KŁAMSTWEM!!!
>
> Z Panem Bogiem
> x. X (nazwisko podane w mailu)

Oto moja odpowiedź:

Przewielebny Księże,

Ksiedza MAIL potrakotowałewm jako swego rodzaju „oświadczenie”. Dlatego go opublikowałem.

Blog w internecie jest jak gazeta. Możemy się zatem domagać informacji. Nie wiem z jakiego tytułu Ksiądz udziela informacji, w jaki spsoób je zdobył, czy faktycznie koresponduję z księdzem. Mam takie dane jakie mam i Ksiądz żadnych nowych mi nie udziela. Nie odpowiedział Ksiądz na moje pytania.

Usunę z treści opublikowanych maili nazwisko księdza.

Treść maili jednak zostawię (należy je przecież potrakotować jako „list do redakcji”)..

Dlaczego te maile nie mogą być „na publicznym widoku?”.

Oczekuję na bliższe dane, by móc przedstawić pełny, prawdziwy obraz sytuacji.

Najlepiej jakby stosowne oświadczenie zlożył Ksiądz, którego ta sprawa dotyczy.

Z wyrazami szacunku,

Stanisław Krajski

>

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Komunia Świeta na kolanach, Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

4 odpowiedzi na „Skandal w diecezji warszawsko-praskiej – część IV

  1. Aggeusz pisze:

    Normy watykańskie zabraniają odmawiania Komunii Świętej tylko dlatego, że ktoś klęka czy stoi. Warto podać stosowne linki ze strony Episkopatu – chyba komisji kultu Bożego i dyscypliny sakramentalnej. Wklejam tekst:

    Listy Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
    w sprawie postawy przy Komunii św.

    W organie Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów „Notitiae” 38 (2002) 582-585 ukazały się w języku angielskim listy tej Kongregacji do pewnego biskupa i do pewnego wiernego w sprawie postawy przy Komunii św. Podajemy te listy w polskim przekładzie.

    KONGREGACJA DS. KULTU BOŻEGO
    I DYSCYPLINY SAKRAMENTÓW

    Prot. n.1322/02/L

    Rzym, 1 lipca 2002 r.

    Wasza Ekscelencjo,

    Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów otrzymała ostatnio informacje od wiernych Waszej diecezji dotyczące odmówienia Komunii św. tym, którzy przyjmują postawę klęczącą zamiast stojącej. Informacje stwierdzają, że takie stanowisko zostało ogłoszone parafianom. Z tego można by wnioskować, iż ta praktyka może być bardziej rozpowszechniona w diecezji, ale Kongregacja nie jest w stanie tego zweryfikować. Ufa jednak, że Wasza Ekscelencja dokładniej będzie mógł rozeznać sprawę. Wniesione skargi dają Kongregacji okazję do przedstawienia sposobu, w jaki ustosunkowuje się do takiej kwestii. Jednocześnie prosi o przedstawienie jej wszystkim księżom, którzy mogą potrzebować takiej informacji.

    Kongregacja istotnie jest zaniepokojona liczbą podobnych skarg, które otrzymała z różnych miejsc w ciągu ostatnich miesięcy, i uważa odmówienie Komunii św. wiernemu z powodu jego postawy klęczącej za wielkie pogwałcenie jednego z podstawowych jego praw, mianowicie, aby był umacniany przez swych pasterzy sakramentami (por. Kodeks prawa kanonicznego, kan. 213). W świetle prawa „święci szafarze nie mogą odmówić sakramentów tym, którzy właściwie o nie proszą, są odpowiednio przygotowani i prawo nie wzbrania im ich przyjmowania” (kan. 843 § 1). Nie można więc jakiemukolwiek katolikowi, który przystępuje do Komunii św. w czasie Mszy odmówić jej, z wyjątkiem osób trwających w publicznych grzechach ciężkich albo w jawnie wyznawanej lub deklarowanej herezji względnie schizmie, gdyż przypadki te grożą niebezpieczeństwem poważnego zgorszenia wśród wiernych. Nawet jeśli Kongregacja zaaprobowała prawo określające postawę stojącą przy przyjmowaniu Komunii św. zgodnie z adaptacjami dopuszczonymi przez Konferencje Biskupów w Ogólnym wprowadzeniu do Mszału rzymskiego nr 160, akapit 2, udzieliła takiego zezwolenia z zastrzeżeniem, że przyjmującym Komunię św. w postawie klęczącej nie można z tego powodu jej odmówić.

    Ponadto, jak ostatnio podkreślił Jego Eminencja kardynał Joseph Ratzinger, praktyka klęczenia podczas Komunii św. ma za sobą trwającą wieki, starą tradycję i jest szczególnie wymownym znakiem adoracji, odpowiednim w świetle rzeczywistej, prawdziwej i substancjalnej obecności naszego Pana, Jezusa Chrystusa, pod konsekrowanymi postaciami.

    Wziąwszy pod uwagę ważność sprawy, Kongregacja prosi, aby Wasza Ekscelencja szczegółowo zbadał, czy księża rzeczywiście regularnie odmawiają Komunii św. wiernym w opisanych wyżej okolicznościach i – jeśli skarga zostanie zweryfikowana – poinformował danego księdza i innych księży, którzy stosują taką praktykę, aby na przyszłość powstrzymali się od niej. Księża powinni zrozumieć, że Kongregacja będzie w przyszłości rozpatrywać takie skargi z wielką powagą i jeżeli zostaną potwierdzone, zamierza wszcząć postępowanie dyscyplinarne zgodnie z wagą tego duszpasterskiego nadużycia.

    Dziękując Waszej Ekscelencji za uwagę w tej sprawie i licząc na dalszą współpracę w tym względzie,

    szczerze oddany w Chrystusie

    Jorge A. Card. MEDINA ESTÉVEZ
    Prefekt
    + Francesco Pio TAMBURRINO
    Arcybiskup Sekretarz

    * * *

    Prot. n. 1322/02/L

    Rzym, 1 lipca 2002 r.

    Szanowny Panie,

    Kongregacja ds. Kultu Bożego z wdzięcznością potwierdza otrzymanie listu Pana, dotyczącego ogłoszonego stanowiska odmowy Komunii św. temu, kto w pewnym kościele pragnie ją przyjąć klęcząco.

    Jest powodem do zmartwienia, że wydaje się Pan wyrażać pewne obawy dotyczące zarówno słuszności, jak i pożytku kierowania do Stolicy Świętej uwag w tej sprawie. Kanon 212 § 2 Kodeksu prawa kanonicznego postanawia, że „wierni mają prawo, by przedstawiać pasterzom Kościoła swoje potrzeby, zwłaszcza duchowe, jak również swoje życzenia”. Kanon ten kontynuuje w § 3: „Stosownie do posiadanej wiedzy, kompetencji i zdolności, jakie posiadają, przysługuje im prawo, a niekiedy nawet obowiązek wyjawiania swojego zdania świętym pasterzom w sprawach dotyczących dobra Kościoła”. Biorąc pod uwagę naturę problemu i prawdopodobieństwo, że nie może on być rozwiązany na szczeblu lokalnym, każdy wierny ma prawo zwrócić się do Biskupa Rzymu osobiście albo za pośrednictwem Dykasterii lub Trybunałów Kurii Rzymskiej.

    Dalszym fundamentalnym prawem wiernego, jak określa kan. 213, jest to, że „wierni mają prawo otrzymywać pomoce od swoich pasterzy z duchowych dóbr Kościoła, zwłaszcza zaś słowa Bożego i sakramentów”. W świetle prawa „święci szafarze nie mogą odmówić sakramentów tym, którzy właściwie o nie proszą, są odpowiednio przygotowani i prawo nie wzbrania im ich przyjmowania” (kan. 843 § 1), Nie można więc jakiemukolwiek katolikowi, który przystępuje do Komunii św. w czasie Mszy odmówić jej, z wyjątkiem osób trwających w publicznych grzechach ciężkich albo w jawnie wyznawanej lub deklarowanej herezji względnie schizmie, gdyż przypadki te grożą niebezpieczeństwem poważnego zgorszenia wśród wiernych. Nawet jeśli Kongregacja zaaprobowała prawo określające postawę stojącą przy przyjmowaniu Komunii św. zgodnie z adaptacjami dopuszczonymi przez Konferencje Biskupów w Ogólnym wprowadzeniu do Mszału rzymskiego nr 160, akapit 2, udzieliła takiego zezwolenia z zastrzeżeniem, że przyjmującym Komunię św. w postawie klęczącej nie można z tego powodu jej odmówić.

    Proszę być pewnym, że Kongregacja traktuje tę sprawę bardzo poważnie i nawiązuje w tym względzie konieczne kontakty. Jednocześnie deklaruje gotowość służenia pomocą, jeśli Pan miałby potrzebę kontaktu w przyszłości.

    Dziękując za Pańskie zainteresowanie, z darem modlitwy i najlepszymi życzeniami

    jestem szczerze oddany w Chrystusie

    Mons. Mario MARINI
    Podsekretarz

    • Aggeusz pisze:

      Jeśli są dowody, trzeba pisać do Watykanu.

    • Aggeusz pisze:

      z INSTRUKCJI REDEMPTIONIS SACRAMENTUM
      „Przy udzielaniu Komunii świętej należy pamiętać, że „święci szafarze nie mogą odmówić sakramentów tym, którzy właściwie o nie proszą, są odpowiednio przygotowani i prawo nie zabrania im ich przyjmowania” . Stąd każdy ochrzczony katolik, któremu prawo tego nie zabrania, powinien być dopuszczony do Komunii świętej. W związku z tym nie wolno odmawiać Komunii świętej nikomu z wiernych, tylko dlatego, że na przykład chce ją przyjąć na klęcząco lub na stojąco.”

  2. Jerzy pisze:

    Komunia Święta w postawie innej niż klęczącej, jeśli nie jest to spowodowane ciężką chorobą jak np. paraliż, złamane kończyny, czy niedołęstwo starcze, jest po prostu bluźniercza. Powinna być odmawiana. Jest nieprawdopodobne, że setki osób podchodzą lecz nie mogą klęknąć, bo są paralitykami albo są niepełnosprawne. Co powiedzieć, kiedy ludzie starsi jednak z trudem klękają, a młodzi wysportowani nie?
    Jest to nic innego jak celowe i świadome znieważanie Chrystusa i tyle. Komunia ma być przyjmowana godnie czyli w postawie klęczącej i to w tej postawie podczas przyjmowania, a nie kilkanaście sekund wcześniej przyklękanie przed tylną dolną częścią ciała osoby poprzedzającej ten niegodny kolejkowy pochód. Ta klęcząca postawa, to nie jest gimnastyka cielesna, tylko po prostu coś oznacza. Oznacza mianowicie, że Chrystus jest Królem, jak sam to ujawnił Piłatowi. Klękamy przed władcą. Czyli, że kościół ma być monarchią w której panuje wieczny priorytet Praw Naturalnych /Prawa do Życia, Prawa do Własności i Prawa do Wolności/ na których oparty jest system wartości opisany Dekalogiem. A nie demokratyczne plebiscyty. Innymi słowy kto klęka, ten uznaje priorytet Praw Naturalnych, kto nie klęka, ten nie uznaje nikogo ponad sobą a uznaje siebie samego za wykładnię /sam siebie pasie/. I tu niestety trzeba zauważyć, że moderniści robią wszystko, by uniemożliwić godne przyjmowanie komunii, dzieje się to w całej Polsce i powszechnie! Usuwane są klęczniki przy barierkach i wbudowywane schodki a udzielający staje jeszcze na tym schodku i potem jak ktoś klęknie na gołej posadzce przed schodkiem, to udzielający nie może dosięgnąć. To jest celowe zaplanowane postępowanie i na pewno jest świadome, przecież to nie jest przypadek. To jest typowy sposób celowego utrudnienia. Zupełnie podobnie moderniści znieważają Tabernakulum w rozmaity sposób i wprowadzają świadomie obrządek protestancki.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s