„Wolność to skrzypce” – dopowiedzenie

Ktoś, człowiek lub naród, może wypracować sobie lub otrzymać w prezencie (np. od rodziców) najpiękniejszy dar – wolność fizyczną – wolno w przestrzeni, w czasie, w perspektywie działania i perspektywie finansowej, otrzymać te „skrzypce” i zmarnować ten dar.

Może „rzucić je w kąt”, bo nie chce na nich „grać”.

Może nie umieć na nich „grać”, ale „grać” będzie i spowoduje to tylko „pisk i płacz”.

Jak zostać mistrzem „gry” na tych „skrzypach”?

Trzeba wiedzieć czym są i jako „melodia” jest najpiękniejsza, znać tę „melodię”.

Trzeba chcieć ją „zagrać”. Trzeba uczyć się „gry” na tych „skrzypcach”.

Wolność to nie jest łatwa rzecz. Wszystko co wielkie, piękne i wspaniałe jest trudne.

Trzeba mieć to, co Grechuta nazywa odpornością serca.

Trzeba wypracować zatem cnoty kardynalne: męstwo (by nie poddawać się bodźcom negatywnym), umiarkowanie (by nie poddawać się pokusom), sprawiedliwość (by zawsze zrobić to, co należy, sobie i innym oddać to, co się należy), roztropność (umieć przewidzieć skutki swoich działań).

Ponadto trzeba zdobyć (wypracować) cnotę cnót – mądrość (umiejętnie scalać prawdę i wszystko inne z dobrem, postępować tak, by nasze działania, nawet w wieloletnim przeciągu czasu, zawsze owocowały wolnością i dobrem tym, co nam i innym służy w najwaźniejszych, najistniejszych wymiarach.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii wolność. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s